କର୍ଣ୍ଣାଟକରେ ୭,୦୦୦ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ HIV ପଜିଟିଭ୍? ଜାଣନ୍ତୁ ଏହି ଚର୍ଚ୍ଚାର ବାସ୍ତବତା

କର୍ଣ୍ଣାଟକର କଲେଜଗୁଡ଼ିକରେ ୭,୦୦୦ରୁ ଅଧିକ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ ଏଚ୍‌ଆଇଭି (HIV) ସଂକ୍ରମିତ ହୋଇଥିବା ନେଇ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଏବଂ ସୋସିଆଲ ମିଡିଆରେ ବ୍ୟାପକ ଚର୍ଚ୍ଚା ଓ ଆତଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି। କିନ୍ତୁ ଏହି ଖବର ପଛର ପ୍ରକୃତ ବାସ୍ତବତା କଣ? କଲେଜଗୁଡ଼ିକରେ ହଠାତ୍ ସଂକ୍ରମଣ ବ୍ୟାପିଛି ନା ସରକାରୀ ତଥ୍ୟର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସତ୍ୟତା ରହିଛି? ଆସନ୍ତୁ ଜାଣିବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସତ୍ୟ:

​ସଂକ୍ରମଣ କଲେଜରୁ ବ୍ୟାପିନାହିଁ: ସରକାରୀ ସୂଚନା ଅନୁଯାୟୀ, କଲେଜଗୁଡ଼ିକ ସଂକ୍ରମଣର କେନ୍ଦ୍ରସ୍ଥଳ ନୁହନ୍ତି। ୧୮ରୁ ୨୫ ବର୍ଷ ବୟସସୀମା ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଯୁବପିଢ଼ିଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସରକାରୀ ଡାଟାବେସ୍‌ରେ ସମୁଦାୟ ୭,୦୦୦ରୁ ଅଧିକ ଏଚ୍‌ଆଇଭି ମାମଲା ଚିହ୍ନଟ ହୋଇଛି।

​କଲେଜଗୁଡ଼ିକୁ କାହିଁକି ବଛାଗଲା? ଯୁବସମାଜକୁ ଏକତ୍ରିତ କରି ସଠିକ୍ ପରାମର୍ଶ, ସଚେତନତା ଏବଂ ସ୍ୱେଚ୍ଛାକୃତ ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା ସୁବିଧା ଯୋଗାଇଦେବା ପାଇଁ କଲେଜଗୁଡ଼ିକୁ ଏକ ମାଧ୍ୟମ/ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଛି।

ପରୀକ୍ଷା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କି?

​ସୋସିଆଲ ମିଡିଆରେ ପରୀକ୍ଷା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କରାଯାଇଥିବା ନେଇ ଗୁଜବ ବ୍ୟାପିଥିଲା। ମାତ୍ର କର୍ଣ୍ଣାଟକ ରାଜ୍ୟ ଏଡ୍ସ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ସମିତି (KSAPS) ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଛି ଯେ ଏଚ୍‌ଆଇଭି ଏବଂ ଏଡ୍ସ (ପ୍ରତିରୋଧ ଓ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ) ଆଇନ୍ ୨୦୧୭ ଅନୁଯାୟୀ କୌଣସି ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କୁ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଉନାହିଁ। କେବଳ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ ନିଜସ୍ୱ ସମ୍ମତି ଏବଂ ଗୋପନୀୟତା ରଖି ସ୍ୱେଚ୍ଛାକୃତ ଯାଞ୍ଚ କରାଯାଉଛି।

​ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରାୟ ୫୪,୦୦୦ ଅଜଣା/ଅଚିହ୍ନା ସଂକ୍ରମିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ନିଜର ଏଚ୍‌ଆଇଭି ସ୍ଥିତି ବିଷୟରେ ଜାଣିନାହାନ୍ତି। ସମୟପୂର୍ବରୁ ସଂକ୍ରମଣ ଚିହ୍ନଟ ହେଲେ ମାଗଣା ଆଣ୍ଟିରେଟ୍ରୋଭାଇରାଲ୍ ଥେରାପି (ART) ଚିକିତ୍ସା ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟକ୍ତି ସାଧାରଣ ଓ ସୁସ୍ଥ ଜୀବନ ବିତାଇପାରିବେ।

​ସାମାଜିକ ବାସନ୍ଦ ଓ ଭୟ ଦୂରୀକରଣ: ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଶିବିର ମାଧ୍ୟମରେ ରୋଗ ପ୍ରତି ଥିବା କୁସଂସ୍କାର, ଭୟ ଏବଂ ଲଜ୍ଜାକୁ ଦୂର କରିବା ସରକାରଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ।

​ଭୟ ନୁହେଁ, ସଚେତନତା ନିହାତି ଜରୁରୀ

​ସୋସିଆଲ ମିଡିଆର ଗୁଜବ ଓ ଅତିରଞ୍ଜିତ ଖବରରେ ଆତଙ୍କିତ ନହୋଇ ବାସ୍ତବତାକୁ ବୁଝିବା ନିହାତି ଆବଶ୍ୟକ। କଲେଜ କ୍ୟାମ୍ପସଗୁଡ଼ିକରେ ହେଉଥିବା ଏହି ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଶିବିର ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରିବା ପାଇଁ ନୁହେଁ, ବରଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଏବଂ ସଚେତନ ରଖିବା ପାଇଁ ସରକାରଙ୍କ ଏକ ସକାରାତ୍ମକ ପଦକ୍ଷେପ।

​ଗୁଜବରୁ ଦୂରେଇ ରୁହନ୍ତୁ: କୌଣସି ଅପୁଷ୍ଟ ଖବର କିମ୍ବା ଆତଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ପୋଷ୍ଟକୁ ବିନା ଯାଞ୍ଚରେ ସେୟାର କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ​ଏଚ୍‌ଆଇଭି କେବଳ ଏକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟଗତ ଅବସ୍ଥା, ଯାହା ସଠିକ୍ ସଚେତନତା, ନିୟମିତ ଚିକିତ୍ସା (ART) ଏବଂ ସୁରକ୍ଷିତ ଜୀବନଶୈଳୀ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରହିପାରିବ। ଆକ୍ରାନ୍ତଙ୍କୁ ସାମାଜିକ ବାସନ୍ଦ କିମ୍ବା ନ୍ୟୂନ ନଦେଖି ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସହାନୁଭୂତିଶୀଳ ହେବା ଏବଂ ସମାଜରେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଚେତନତା ବୃଦ୍ଧି କରିବା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।