ରୂପାନ୍ତରଣ ନାଁରେ ବିଜ୍ଞାପନ, ବାସ୍ତବରେ ଅଭାବ: ସରକାର ବଦଳିଲା, ସ୍କୁଲ୍‌ର ଭାଗ୍ୟ ବଦଳିବ କେବେ?

ଗତ କିଛି ବର୍ଷ ଧରି ରାଜ୍ୟରେ ଶିକ୍ଷା କ୍ଷେତ୍ରର ସୁଧାର ପାଇଁ ‘୫-ଟି (5T Transformation) ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନର ‘ଗୋଦାବରୀଶ ମିଶ୍ର ଆଦର୍ଶ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ’କିମ୍ବା ‘PM SHRI’ ଭଳି ବହୁ ପ୍ରଚାରିତ ଯୋଜନାମାନ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରାଯାଉଛି। କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବତା ଓ ସରକାରୀ ଦାବି ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବ୍ୟବଧାନ ଆଜି ବି ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳର କୋମଳମତି ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଅଭିଶାପ ପାଲଟିଛି।

​ନିକଟରେ ଗଜପତି ଜିଲ୍ଲାର ଡେଙ୍ଗେସ୍‌ଖାଲ ସ୍କୁଲ ପରି ଦୃଶ୍ୟ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିବା ପରେ କିଛି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଶ୍ନ ପ୍ରଶାସନିକ ଏବଂ ରାଜନୈତିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଆଡ଼କୁ ଅଙ୍ଗୁଳି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରୁଛି:

​୧. ଭିତ୍ତିଭୂମି ନା କେବଳ ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ?

​ପୂର୍ବତନ ସରକାରଙ୍କ ସମୟରେ ‘୫-ଟି’ ରୂପାନ୍ତରଣ ଅଧୀନରେ ପ୍ରାୟ ୬,୦୦୦ରୁ ଅଧିକ ସ୍କୁଲ୍‌ର ସ୍ମାର୍ଟ କ୍ଲାସରୁମ୍, ଆକର୍ଷଣୀୟ ରଙ୍ଗ ଏବଂ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ଲାବ୍‌ର ଚିତ୍ର ଦେଖାଯାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ସେହି ସ୍ମାର୍ଟ ସ୍କୁଲଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ମୂଳ ସମସ୍ୟା—ଅର୍ଥାତ୍ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଶ୍ରେଣୀଗୃହ ଏବଂ ଶିକ୍ଷକ ଅଭାବ—ଅସମାହିତ ହୋଇ ରହିଗଲା। ନୂଆ ସରକାର ଆସିବା ପରେ ପୁରୁଣା ଯୋଜନାର ତ୍ରୁଟି ସୁଧାରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ନୂଆ ନାମ ଓ ନୂଆ ଯୋଜନା ଘୋଷଣା କରିବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ, ମାତ୍ର ବାସ୍ତବ ସ୍ଥିତି ଆହୁରି ଜଟିଳ ହେବାରେ ଲାଗିଛି।

​୨. ଦୁଇ ବର୍ଷର ନୀତିଗତ ଅବହେଳା ଓ ବିଳମ୍ବ:

​ଗତ ଦୁଇ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ସରକାର ବଦଳିବା ପରେ ଶିକ୍ଷା ନୀତିର ସମୀକ୍ଷା ଓ ନୂତନ ଯୋଜନା ଆରମ୍ଭ ହେବା ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟାଳୟଗୁଡ଼ିକର ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଠପ୍ ହୋଇପଡ଼ିଛି। ପୂର୍ବ ଯୋଜନାରେ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଯାଇଥିବା କୋଠାବାଡ଼ି କାର୍ଯ୍ୟ ଆଗେଇ ନପାରିବା ଏବଂ ନୂଆ ଯୋଜନାର ଅର୍ଥ ମଞ୍ଜୁରୀରେ ବିଳମ୍ବ ହେବା ଯୋଗୁଁ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ଖୋଲା ବାରଣ୍ଡା ଓ ବର୍ଷା ପାଣିରେ ବସି ପଢ଼ିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି।

​୩. ମୌଳିକ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କାହିଁ?

​ସରକାର କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କାର ବଜେଟ୍ ଘୋଷଣା କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି—

​୨୦୦ରୁ ଅଧିକ ପିଲା ଥିବା ସ୍କୁଲରେ ମାତ୍ର ୩ଟି ଶ୍ରେଣୀଗୃହ ଥିବା ବେଳେ ପ୍ରଶାସନର ନଜର ଏ ଯାଏଁ କାହିଁକି ପଡ଼ିନାହିଁ? ​କେବଳ ସ୍କୁଲ୍ ଗୃହର ବାହ୍ୟ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟୀକରଣ କଲେ ଶିକ୍ଷାର ଗୁଣବତ୍ତା ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ କି? ନୀତି ବଦଳୁଛି, ଶାସନ ବଦଳୁଛି, କିନ୍ତୁ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳ ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ କାହିଁକି ବଦଳୁନାହିଁ?

​